Wat was dat nou weer voor stomme trien. Wat stelde ze zich ontzéttend aan. Dat was toch niet normaal? Zomaar een klaslokaal binnen lopen naar iemand, die waarschijnlijk je vriendje was -maar dat terzijde-, en dan je enorma aan gaan stellen en zeuren dat je gevoerd wilde worden? Jeetje mina. Ik begon verder te eten en bleef strak naar mijn voedsel kijken. Kyohei protesteerde. Eigenlijk vond ik dat best leuk? Maar waarom vond ik dat leuk? Ach whatever. Het maakte ook niet zo uit. Toen hoorde ik twee bekende stemmen van de gang afkomen. Nee dat was niet waar. Ik hoorde een stem die tegen iemand praatte die nauwelijks terugpraatte. 'Is dat de tweeling?' zei Meiko. Ik keek op en keek naar de gang. 'Ja, ik geloof het wel.' zei Ren. 'Ik ga ze wel halen.' zei Kyohei die snel opsprong en naar de gang liep. 'Yo!' hoorde ik hem roepen. 'Hé.' zei Kanon. 'Konnichiwa.' zei Sayo een beetje verlegen. Kyo sleurde ze het klaslokaal in, zette er nog twee stoelen bij en ze gingen bij ons zitten. Op dat moment viel het gesprek gewoon helemaal dood. 'Spelen jullie nog mee vanmiddag?' vroeg Kyo aan de tweeling en mij. Kennelijk wist hij het antwoord van Meiko al. Kanon schudde zijn hoofd. 'Baantje gevonden. Ik moet vanmiddag beginnen.' 'En jij, Sayo?' vroeg Ren. 'Ik ook.' zei ze toen. Ik zag dat Kanon's gezicht een beetje betrok. Vond hij Sayo's baantje niet goed ofzo. Toen werden alle blikken op mij gericht. 'Ik moet meteen naar huis vanmiddag.' zei ik nogal zachtjes. Eigenlijk baalde ik daar best wel van, al snapte ik niet helemaal waarom. Ik begon het hier best nog wel leuk te vinden. 'Oké. Jammer.' zei Kyo. Het meisjesfiguur naast hem was nu een tijdje stil gebleven. Ze zag er verveeld uit. 'Moooh.. Kyo-kuuuun.' zei ze op een zeurderige toon na een tijdje. 'Wat?' zei Kyo die zijn eten nu op had.
IK BEN ECHT HEEL ERG INSPILOOS. SORRY.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten