Was het over? Oh. Vond ik dat erg? Nee toch? Of.. Had ik het echt leuk gevonden. Ik dacht van niet. Eerst.. Maar toen.. Ach laat ook maar. Veel te ingewikkeld. 'Oké. Ik ga.' zei ik. Ik rende naar het hek en deed het open. Ik keek op mijn horloge. 'Damn!' riep ik. 'Wat is er?' Een van de jongens, die ene die volgens mij Kyohei heette stond achter me. 'Ik ga de bus missen. Alweer!' Ik was zo intensief bezig geweest dat ik niet door had gehad dat er alweer bijna een uur voorbij was gegaan. Ik had nog ongeveer tien minuten om naar naar de bushalte te lopen, en daar had ik minstens veertien minuten voor nodig. 'Kan niemand je een lift geven dan?' vroeg Kyohei. 'Nee.' zei ik. Ik was teleurgesteld. Ik kende hier niemand. Kyohei grijnsde. 'Haal je hem wel als iemand je een lift geeft?' Ik keek hem aan. 'Als ik er op de fiets heen zou gaan dan zou ik er misschien in zeven minuten zijn. Als ik nu zou gaan.' 'Nou dan moeten we opschieten.' zei Kyohei en hij liep naar het gebied van de school waar de fietsen stonden. 'Hè? Wat?' zei ik verbaasd. 'Ik geef je een lift.' zei hij. Hij liep ondertussen gewoon door. De tweeling liep langs me heen. 'Laten we maar gauw gaan. Straks word oka-san ongerust.' zei Kanon. Sayo knikte. Ze gingen. Ren liep ook langs me heen. 'Kyo, ik zie je morgen wel weer!' riep hij terwijl hij de andere kant op ging. Kyohei zwaaide nog even. 'Nou, kom je nog?' vroeg hij. Hij draaide zich weer om en bleef staan. 'Maar..' stamelde ik. Ik twijfelde. Maar ik wilde nu wel echt naar huis. Stomme bussen ook. 'Je wilt toch naar de bus? Schiet op dan!' zei Kyohei en hij liep weer verder. Ik nam een beslissing. Ik liep hem op een holletje achterna. Hij liep recht naar een fiets en haalde hem uit de stalling. Hij sloeg even op de stang in het midden. Ik keek naar achteren. Wát? Geen bagagedrager? Wat is dit nou weer voor iets? Hij keek me aan met een wenkbrauw opgetrokken. 'Nou? Bezwaar?' zei hij. Ik schudde vastberaden mijn hoofd en liep naar de fiets toe. Ik ging voorzichtig op de stang zitten. Toen fietsten we samen weg. Jakkes. We zagen er vast uit als een stelletje. Dat kon niet anders. Nouhou. De stang zat helemaal niet lekker. Het deed zelfs pijn. Niet te geloven dat er ook meisjes waren die dit voor hun plezier deden. Misschien kwam het ook wel omdat ik gewoon niet naar achteren wilde leunen. En ik wilde niet te veel bewegen omdat ik bang was dat we zouden vallen. Ik keek vanuit mijn ooghoek naar Kyohei's gezicht. Hij keek strak naar voren en lette op de weg. Mijn krullen waaiden een beetje op, voor mijn gezicht. Voorzichtig veegde ik ze met een hand weg. Toen zag ik de bus al staan. Hij stond er gewoon al! Nu moesten we opschieten. Kyohei begon sneller te fietsen en de chauffeur was zo aardig om nog niet weg te rijden. Toen remde hij snel, met piepende banden en ik sprong zo snel mogelijk van de fiets af. 'Dankjewel.. Kyouh..Kyouhei...kun..' mompelde ik. 'Zeg maar Kyo.' zei hij met een glimlach voordat hij weer wegfietste. Ik bleef nog even staan. De buschauffeur toeterde. Ik stapte snel in en ging achterin zitten.
~We zijn nog maar net begonnen en ik ga al zo doen. Dit is echt niet normaal xD Maar ik had inspiratie en vond het zo wel leuk. KimiTodo gevoel?~
Geen opmerkingen:
Een reactie posten