Kyohei

Ha! 1 fout, nou zou ik hem zo hard slaan dat het een dikke home-run werd. De bal zoefde op me af en ik gaf hem een harde klap. De bal ging recht op Kugmiya-san af. Ze stak haar handschoen beschermend voor haar gezicht. De bal vloog recht in haar hand. Vol verbijstering liet ik mijn knuppel uit mijn handen vallen. "3 Uit!" riep Kanon grijnzend. We waren nog nooit zo snel uitgeweest. Ren haalde simpel zijn schouders op en liep het veld in. Ren nam automatisch zijn plek als pitcher in. Angie nam de honken voor haar rekening wat dus inhield dat ik het renwerk mocht doen. Kugimiya-san ging als eerste slagman staan en pakte de knuppel vast. Ren gooide de bal zoals bijna altijd perfect. Het ging zo hard dat Kugimiya-san miste. "1 Slag 0 Fout!" "Gooi eens normaal!" riep Kugimiya-kun boos. Ik hoorde Angie grinniken. Ren gooide deze keer zachter en Kugimiya-san kon hem slaan. De bal ging niet hard, ik had hem zo te pakken en Angie brandde Kugimiya-san uit. "1 Uit!" Kugimiya-san ging weer terug naar de rij en Kugimiya-kun was aan slag. Hij keek op een manier van 'Ik-ben-vastbesloten-die-bal-goed-te-raken'. Ren hield zich niet in en gooide weer een goede bal. Ook Kugimiya-kun sloeg mis. Zijn gezichtsuitdrukking was niet te beschrijven en ik hoorde Angie zelfs lachen. "1 Slag 0 Fout!" Ren gooide opnieuw, weer mistte Kugimiya-kun. "2 Slag 0 Fout!" "Ganbaté Onii-chan!" piepte Kugimiya-san. Ren gooide opnieuw de bal en deze keer raakte Kugimiya-kun hem vol. Alsof zijn zusje hem nieuwe kracht had gegeven. De bal vloog over mijn hoofd heen en ik zette meteen de sprint in. Toen ik de bal had zag ik dat het niet meer haalbaar was Kugimiya-kun te tikken en gooide ik de bal naar Ren die hem ving en er zo voor zorgde dat Kugimiya-kun niet meer verder dan het 3de honk mocht rennen. Tachibana-san stapte naar voren om te slaan toen er een vrouw aankwam lopen met een streng gezicht, gitzwarte haren samen gestopt in een knotje en ouderwetse traditionele kleding aan. Ze stopte voor het hek en Tachibana-san piepte iets dat leek op "Okaa-sama" "Meiko, nu naar huis!". Meiko legde de knuppel neer en gaf ons een verontschuldigende blik. Daarna rende ze naar het hek toe, pakte haar spullen en verdween samen met de vrouw. We stonden even allemaal te kijken. "Laten we maar stoppen, het wordt al laat, jullie team is niet meer compleet.." zei ik. Kugimiya-kun knikte instemmend.