zondag 30 januari 2011

Angie

Ik werd er gister dus echt niet vrolijk van toen mijn moeder vrolijk aankondigde dat we de volgende avond, vanavond dus, uiteten zouden gaan. En waar dan nog wel? Een ramenrestaurant. Gadver. Ik zuchtte toen ik het schoolterrein opliep. Ik zag het meisje van gister, Meiko naar de deur lopen en ik bleef gewoon doorlopen. Volgens mij zat zij in het eerste jaar. Toch jammer. Ik zat tenminste bij mensen in de klas die ik kende. Bij de twee jongens van gister, Kyohei en Ren. Ik liep met mijn iPod in mijn hand de deuren door. Taylor Swift muziek galmde in mijn oren. 'Cause I can't help it if you look like an angel.. Ik neuride zachtjes mee. Ik hield van Taylor Swift. Ik kon me altijd erg inleven in haar teksten en ik werd er altijd erg vrolijk van. Ik wisselde mijn schoenen om voor de rare schoolschoentjes die ik echt verschrikkelijk vond en die niet bij mijn riem paste die ik had gebruikt om mijn uniform een beetje op te pimpen. Mijn haar had ik vandaag in een hoge paardenstaart. Toen liep ik door naar de kluisjes en deed mijn iPod daarin. Toen draaide ik me om en zuchtte even. Let's go. Ik liep in een snel tempo vooruit en lette niet op. Daardoor knalde ik tegen iemand op. Ik zag dat het Meiko was. 'Oh, sorry!' zei ik. 'Geeft niet.. Uhm.. Smith-san.' zei Meiko die even over haar schouder wreef waar ik net tegenaan was geknalt. Smith-san. Wat klonk dat verschrikkelijk. 'Zeg maar gewoon Angie.' zei ik toen in een opwelling. Ik zag dat Meiko glimlachte. 'Oké, Angie-chan.' zei ze vrolijk. 'In welke klas zit jij?' vroeg ze toen. 'Oh.. Ik zit in het tweede jaar.' zei ik snel. 'Eh? Echt waar? Je ziet er niet uit als een tweedejaars. Oh.. Sorry. Ik wilde niet..' 'Geeft niet.' zei ik. 'Veel mensen schatten me jonger dan dat ik ben.' Toen besloten we maar dat we beter konden doorlopen naar de les. Ik begon het klaslokaal te zoeken en toen vond ik het. Ik schuifdeur stond nog open en ik glipte naar binnen. Ik zag dat er al veel tafeltjes bezet waren, behalve die bij het raam voor de tafeltjes waar Ren en Kyohei zaten. -KIMITODO MAAR DAN ANDERS- Ik liep ernaartoe en zette mijn tas erneer. Ze hadden nieteens opgemerkt dat ik daar was gaan zetten en ze kletsten vrolijk verder. Ze zaten op de tafeltjes, in plaats van erachter. Ik ging scheef op de stoel zitten met mijn rug tegen de vensterbank aan. Zo. Laat het maar beginnen. Ik was er klaar voor.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten