woensdag 26 januari 2011
Kyohei
Na het eten fietste ik richtig Ren's huis, zoals bijna altijd. Asami zat bij me achterop. Ze had net zo lang gezeurd tot ze mee mocht. Asami had een relatie gehad met Ren, maar ze vond hem uiteindelijk te saai. Even goed waren ze nog goede vrienden. We fietste langs een klein huis waar net de voordeur openging. Ik zag Kugimiya-san staan. Abrubt trapte ik op de rem. "Ooy! Kugimiya-san! Gaan jij en je broer mee naar Ren?" vroeg ik, sociaal als ik was. Sayo leek even te twijfelen en riep toen iets naar binnen. Niet veel later kwam Kanon buiten. Ik wilde de tweeling graag leren kennen. Het was vanmiddag zo leuk geweest. Asami stapte van mijn fiets. "Wij zijn dat?" vroeg ze terwijl ze haar rokje rechtstreek. "Twee mensen die vandaag mee hebben gedaan met softballen" Asami knikte. Ik stapte ook van mijn fiets en liep naar de stoep waar Kanon en Sayo inmiddels stonden. "Vind Yamamoto-kun het niet erg als we mee komen?" vroeg Kanon. "Natuurlijk niet" zei ik. Niet veel later kwamen we bij het Ramen Restaurant. Ik zette mijn fiets op slot en liep naar de voordeur. We belde aan en Ren deed open. "Konbanwa Ren-kun!" zei Asami vrolijk. "Ik heb wat meer mensen meegenomen" zei ik overbodig. Ren haalde zijn schouders op. We liepen naar binnen en deden onze schoenen uit. Vervolgens gingen we met zijn alle naar boven. Rens kamer was redelijk groot. We gingen op de grond zitten. Ik leunde met mijn hoofd tegen de zijkant van zijn bed. "Is het goed als ik jullie Kanon en Sayo noem? Dan mogen jullie gewoon Kyo en Ren zeggen" zei ik. "Mij best" zei Kanon. Sayo knikte. "Ne, stel je me niet voor?" vroeg Asami. "Oh, ja. Dit is mijn zusje Asami" "Asa-chan" verbeterde ze me meteen. Asami bekeek Sayo eens goed. Aan haar ogen te zien zag ik dat ze vond dat Sayo rokjes, jurkjes en andere meisjesachtige dingen moest dragen inplaats van een spijkerbroek. Ze tuitte haar volle, dikke lippen die een beetje glinsterde door de lipgloss. Haar donkerbruine haren had ze in twee staarten gedaan die vrolijk golvend naar beneden vielen. Asami was mooi, en dat wist ze maar al te goed. Haar groene ogen waren omrand door een laag onder de mascara zittende, lange wimpers en ze had een klein moedervlekje onder haar linkeroog. Haar kleren waren altijd bij de mode. Ze was erg populair en had bijna elke week een ander vriendje. Ik schrok op uit mijn gedachtes toen Ren een zak chips open trok. "Hoe vonden jullie de eerste dag op Sakurada High?" vroeg ik aan de tweeling.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten