maandag 24 januari 2011

Sayo

Ik begon me steeds meer op mijn gemak te voelen op het veld. Best vreemd, normaal duurde het altijd veel langer voordat ik ergens aan wende. Maar ik vond dit echt ontzettend leuk. Ookal was ons team dramatisch aan het verliezen. Yamamoto-kun was weer aan slag. Hij sloeg, ik had niet anders verwacht, hard en ver. Ik was al begonnen met rennen, nog voordat hij de bal echt had geslagen. Wonder boven wonder rende ik ook nog de goede kant op. Ik begon steeds harder te rennen, achter de nog steeds vliegende bal aan. Ik zag vanuit mijn ooghoeken hoe Kanon me nakijk en hoe Yamamoto-kun zo hard rende als hij kon. De bal vloog nog steeds en ik was hem langzaam aan het inhalen. Ik was net niet optijd. De bal raakte de grond en rolde verder. Ik versnelde nog een klein beetje en gleed toen naar de grond om de bal te pakken. Ik stond snel op en gooide de bal weer naar Kanon toe. Kanon ving de bal nog net en begon richting Yamamoto-kun te rennen om hem uit te tikken. Dit lukte nog net. Op het allerlaatste nippertje. Hijgend en buiten adem liep ik terug. Kanon liep naar me toe en glimlachte. Ik glimlachte ook. Ik had mijn kniekousen alleen helemaal vies gemaakt met die sliding. Daar zou oka-san niet zo blij mee zijn. Maar voor nu vond ik dat niet zo erg. Ik keek even naar Yamamoto-kun. Hij glimlachte naar me en stak zijn duim op. 'Goed gedaan!' riep hij. Ik keek snel naar de grond. Oké. Twee uit. Nog een te gaan en dan mochten wij gaan slaan. Ik kende de regels van softbal wel aardig. Ik las veel, ook boeken over verschillende sporten. Volgende. Namikawa-kun was weer aan de beurt. Tachibana-san gooide, maar het ging niet helemaal goed deze keer. De bal was scheef. '0 Slag 1 Fout!' werd er geroepen. 'Geeft niet, Tachibana-san! Gewoon nog eens proberen!' riep Kanon. Tachibana-san knikte. Ze gooide nu weer. Deze keer wel goed. Namikawa-kun sloeg de bal heel erg hard en heel erg strak. Hij kwam recht op mij af. Ik stak mijn handen beschermend voor me uit. Ik hoorde een knal en ik voelde hoe er iets tegen mijn handen aankwam. Ik keek verbaasd naar de bal.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten