Kanon

Ik had eigenlijk best wel veel zin om mee te doen. Ik keek even naar Sayo. Ik zag dat ze twijfelde. 'Je hoeft niet mee te doen hoor.' zei ik zachtjes. 'Dat vind ik niet erg.' Ik zag haar naar me kijken en haar hoofd schudden. 'Nee, ik wil ook.' zei ze. Ik glimlachte naar haar en knikte toen. 'We doen mee!' riep ik naar het veld. Ik pakte Sayo's hand en we liepen het hek door, naar het veld. Ik keek nog een keer achterom naar het meisje met het rode haar. Ze had me uitgelachen vanochtend. Ik kon nou niet zeggen dat het me een sympathiek persoon leek. Ik zag dat ze twijfelde. Het gezicht van haar gaf me een lach stuip. Ze keek me geërgerd aan. Ik bleef staan en draaide me naar haar om. 'Als je denkt dat we wat uit te vechten hebben, dan moet je maar mee doen hè?' zei ik. Ik draaide me weer om en liep verder. Ik hoorde een Engels woord wat niet al te netjes klonk en toen het geklapper van het hek. Ik grijnsde even en liep toen verder. We kwamen op het veld aan. De twee jongens stelden zich voor als Namikawa Kyouhei en Yamamoto Ren. Het meisje heette Tachibana Meiko. Sayo liet mijn hand opeens los. 'Kugimiya Sayo.' zei ze. Haar stem trilde maar een heel klein beetje. Ik was blij verrast en glimlachte naar haar. Ze glimlachte terug. 'En ik ben Kugimiya Kanon.' zei ik. We keken met z'n allen naar het roodharige meisje. 'Angie. Angie Smith.' hoorden we haar mompelen. Hm. Wat deed zo'n Engels meisje hier eigenlijk? We verdeelden ons over twee teams. Ik zou samen met Sayo en Tachibana-san in een team gaan en Namikawa en Yamamoto zouden met het Angie-persoon spelen. Ik wenste ze veel succes. Ons team stond het eerst in het veld. Ik ging klaar staan voor de bal die Yamamoto zou gaan slaan. Ik verwachtte iets wat aardig ver zou komen. Hij zag er niet uit als een amateur.